Haram İşlenen Ortamda Olan Harama Ortak Olur
Bir Müslüman Haramın Alenen İşlendiği Ortamlardan Neden Uzak Durmalıdır?
🌺«Allah'ın ayetlerinin inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar başka bir söze geçinceye kadar onlarla beraber oturmayın. Yoksa siz de onlar gibi olursunuz.» Nisa Suresi, 4/140. Ayet:
🌺«Mümin erkeklere söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar ve iffetlerini korusunlar...»
«Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar, iffetlerini korusunlar ve ziynetlerini göstermesinler...» Nur Suresi, 24/30-31. Ayet
İslam ahlakının temel prensiplerinden biri olan tesettürün yalnızca fiziksel örtünmeyle sınırlı bir kavram olmadığı, aksine göz, kalp, dil ve ayak gibi tüm uzuvları kapsayan bir hayat nizamı olduğu vurgulanmaktadır. Bu kapsamda, haramın alenen işlendiği, haya ve iffetin ihlal edildiği ortamlarda bulunmanın da haram işlemekle eşdeğer olduğu belirtilmekte ve bu tür yerlerden uzak durmanın dini bir vecibe olduğu Kur'an ayetleriyle desteklenmektedir.
Bugün birçok Müslümanın gözünde tesettür, genellikle kadınların başlarını örtmesi şeklinde dar bir tanıma indirgenmiş durumda. Oysa İslam ahlakının temel taşlarından biri olan tesettür, çok daha geniş ve kapsayıcı bir yaşam ilkesini ifade eder. Bu ilke, sadece bedenin belirli bölgelerini örtmekle kalmayıp, kişinin tüm uzuvlarını, düşüncelerini ve hatta bulunduğu ortamları kuşatan bir bütünlük arz eder. Kaynakta da vurgulandığı üzere, haramın alenen işlendiği ortamlarda bulunmak, bu haramı doğrudan işlemek kadar sakıncalı ve dini açıdan sorumlu bir davranış olarak değerlendirilmektedir. Bu yaklaşım, bir Müslümanın sadece kendi eylemlerinden değil, aynı zamanda içinde bulunduğu çevrenin ahlaki atmosferinden de mesul olduğunu ortaya koymaktadır.
Bir Hayat Nizamı Olarak TesettürTesettürün modern anlayışta sadece bir "başörtüsü takmak" olarak algılanması, kavramın derinliğini ve kapsamını göz ardı eden önemli bir yanılgıdır. Gerçekte tesettür, İslam'ın müminlerden beklediği, haya ve iffeti merkeze alan topyekûn bir "hayat nizamı"dır. Bu nizam, bireyin dış görünüşünün ötesine geçerek onun iç dünyasını, davranışlarını ve çevresiyle olan ilişkilerini düzenler.
Tesettürün bu geniş tanımı, sadece bedenin belirli avret yerlerini örtmekle sınırlı değildir. Tesettürün farklı boyutları bulunmaktadır:
Haram Ortamların Tanımı ve Bir Müminin Sorumluluğu
İslam dini, sadece haram fiilleri yasaklamakla kalmaz, aynı zamanda bu fiillerin işlendiği veya teşvik edildiği ortamlardan da uzak durmayı emreder. Özellikle modern yaşamın "eğlence" adı altında sunduğu ancak hakikatte ahlaki yozlaşmaya yol açan bazı mekanlar şu şekildedir:
İslam'ın Haramdan Kaçınma ve Haram Ortamlarından Uzak Durma Emri
Allah Teâlâ, müminlere açıkça iki temel emir vermiştir:
Bu genel prensipler, Kur'an-ı Kerim'in açık ayetleriyle desteklenmektedir.
1. Nisa Suresi, 4/140. Ayet:
«Allah'ın ayetlerinin inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar başka bir söze geçinceye kadar onlarla beraber oturmayın. Yoksa siz de onlar gibi olursunuz.»
Bu ayet, bir müminin, Allah'ın ayetlerinin inkâr edildiği veya onlarla alay edildiği ortamlarda bulunmaması gerektiğine dair net bir uyarı taşır. Ayetin kritik kısmı, "Yoksa siz de onlar gibi olursunuz" ifadesidir. Bu ifade, sadece fiziksel olarak orada bulunmanın bile, o fiile ortak olmak, onu zımnen onaylamak veya en azından ona karşı duyarsızlaşmak anlamına gelebileceğini gösterir. Günahın normalleştirildiği bir yerde, buna karşı çıkmamak veya oradan uzaklaşmamak, zamanla o günaha alışmaya ve hatta onu kendi davranış repertuvarına katmaya yol açabilir. «Günah normalleştirilen bir yerde susmak bile tehlikelidir.» Bu, müminlere pasif kalmamaları, ya fiilen müdahale etmeleri (güçleri yetiyorsa) ya da en azından o ortamı terk ederek tavırlarını ortaya koymaları gerektiği mesajını verir.
Tesettürün bu geniş tanımı, sadece bedenin belirli avret yerlerini örtmekle sınırlı değildir. Tesettürün farklı boyutları bulunmaktadır:
- Gözün tesettürü:
Haram olan manzaralardan, müstehcenlikten ve şehvet uyandıran her türlü görüntüden gözü sakınmak demektir. Bu, modern dünyada görsel uyaranların yoğunluğu düşünüldüğünde ayrı bir önem taşır. - Kalbin tesettürü:
Kötü niyetlerden, hasetten, kibirden ve haram arzularından kalbi arındırmak anlamına gelir. Kalp, niyetlerin ve düşüncelerin merkezidir; dolayısıyla, kalbin tesettürü, diğer tüm tesettür biçimlerinin temelini oluşturur. - Dilin tesettürü:
Gıybetten, iftiradan, yalandan, küfürden, boş ve faydasız sözlerden dili korumaktır. Dilin tesettürü, toplumsal ilişkilerin sağlıklı yürütülmesinde kritik bir rol oynar. - Ayağın tesettürü: Haram mekanlara gitmekten, günaha götürecek yollarda yürümekten ve kötü arkadaş çevresine dahil olmaktan sakınmaktır. Bu boyut, bireyin fiziksel hareketliliğini ve çevresel tercihlerini doğrudan ilgilendirir.
Haram Ortamların Tanımı ve Bir Müminin Sorumluluğu
İslam dini, sadece haram fiilleri yasaklamakla kalmaz, aynı zamanda bu fiillerin işlendiği veya teşvik edildiği ortamlardan da uzak durmayı emreder. Özellikle modern yaşamın "eğlence" adı altında sunduğu ancak hakikatte ahlaki yozlaşmaya yol açan bazı mekanlar şu şekildedir:
- Karma plajlar ve sahiller:
Kadın ve erkeklerin birbirine karıştığı, avret yerlerinin teşhir edildiği yerlerdir. - Havuzlar:
Benzer şekilde, bikini ve mayolarla dolaşıldığı, iffet perdesinin yırtıldığı mekanlardır.
İslam'ın Haramdan Kaçınma ve Haram Ortamlarından Uzak Durma Emri
Allah Teâlâ, müminlere açıkça iki temel emir vermiştir:
- Haram işlememek:
Bu, bireysel olarak günahlardan sakınmak, yasaklanmış fiilleri yapmaktan kaçınmaktır. - Haramın alenen işlendiği meclislerden uzak durmak:
Bu emir, bireysel sorumluluğun ötesine geçerek toplumsal ve çevresel bir farkındalık gerektirir. Bir yerde günah açıkça işleniyor, normalleştiriliyor veya teşvik ediliyorsa, müminin o ortamdan kendini tecrit etmesi beklenir. Bu, aynı zamanda bir protesto şekli, kötülüğe karşı bir duruş sergileme ve kişinin kendi imanını koruma çabasıdır.
Bu ikinci emir, İslam'ın sadece bireyin iç dünyasına odaklanmadığını, aynı zamanda bireyin içinde yaşadığı toplumu ve kültürü de şekillendirme çabası içinde olduğunu gösterir. Bir ortamda bulunan insanların davranışları ve o ortamın genel ahlaki atmosferi, orada bulunan herkesi etkiler. Bu nedenle, İslam, müminlerin kendilerini koruyacakları, imanlarını ve ahlaklarını muhafaza edecekleri ortamlarda bulunmalarını öğütler.
Bu genel prensipler, Kur'an-ı Kerim'in açık ayetleriyle desteklenmektedir.
1. Nisa Suresi, 4/140. Ayet:
«Allah'ın ayetlerinin inkâr edildiğini ve onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar başka bir söze geçinceye kadar onlarla beraber oturmayın. Yoksa siz de onlar gibi olursunuz.»
Bu ayet, bir müminin, Allah'ın ayetlerinin inkâr edildiği veya onlarla alay edildiği ortamlarda bulunmaması gerektiğine dair net bir uyarı taşır. Ayetin kritik kısmı, "Yoksa siz de onlar gibi olursunuz" ifadesidir. Bu ifade, sadece fiziksel olarak orada bulunmanın bile, o fiile ortak olmak, onu zımnen onaylamak veya en azından ona karşı duyarsızlaşmak anlamına gelebileceğini gösterir. Günahın normalleştirildiği bir yerde, buna karşı çıkmamak veya oradan uzaklaşmamak, zamanla o günaha alışmaya ve hatta onu kendi davranış repertuvarına katmaya yol açabilir. «Günah normalleştirilen bir yerde susmak bile tehlikelidir.» Bu, müminlere pasif kalmamaları, ya fiilen müdahale etmeleri (güçleri yetiyorsa) ya da en azından o ortamı terk ederek tavırlarını ortaya koymaları gerektiği mesajını verir.
2. Nur Suresi, 24/30-31. Ayetler:
«Mümin erkeklere söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar ve iffetlerini korusunlar...»
«Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar, iffetlerini korusunlar ve ziynetlerini göstermesinler...»
Bu iki ayet, hem erkeklere hem de kadınlara hitap ederek, gözleri haramdan sakınmayı ve iffeti korumayı emreder. Bu emir, tesettürün sadece fiziksel örtünmeyle sınırlı olmadığını, aynı zamanda bakışları ve genel davranışları da kapsadığını gösterir. İffet, bireyin cinsel ahlakını, onurunu ve namusunu koruması anlamına gelir. Bu ayetler, müminlerin kendi iffetlerini korumak için aktif çaba göstermeleri gerektiğini belirtir.
İffet ve Haya Korumanın Zorluğu
Nur Suresi'ndeki bu emirler ışığında kritik bir soru yöneltir: "Peki karma plajda gözünü nasıl koruyacaksın? Peki avretin sergilendiği bir havuzda iffetini nasıl muhafaza edeceksin?"
Cevap, kaynağın da açıkça belirttiği gibi, «İmkansız»dır. Bu durum, bireysel çabanın ötesinde, çevresel faktörlerin de ahlaki yaşam üzerindeki belirleyici etkisini gözler önüne serer.
Bir ortamda, görsel ve işitsel olarak sürekli haramla karşı karşıya kalındığında, kişinin gözünü sakınması veya kalbini haram düşüncelerden arındırması son derece güçleşir. Özellikle avret yerlerinin açıkça sergilendiği, mahremiyet sınırlarının çiğnendiği, müstehcenliğin normal haline geldiği yerlerde, kişinin kendi ahlaki değerlerini koruması neredeyse olanaksız hale gelir. Bu durum, İslam'ın neden haram ortamlardan uzak durmayı emrettiğini daha net açıklar. Bu, sadece bireyi günah işlemekten korumak değil, aynı zamanda onun iç huzurunu, takvasını ve Allah ile olan bağını muhafaza etmesini sağlamaktır.
«Mümin erkeklere söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar ve iffetlerini korusunlar...»
«Mümin kadınlara da söyle: Gözlerini haramdan sakınsınlar, iffetlerini korusunlar ve ziynetlerini göstermesinler...»
Bu iki ayet, hem erkeklere hem de kadınlara hitap ederek, gözleri haramdan sakınmayı ve iffeti korumayı emreder. Bu emir, tesettürün sadece fiziksel örtünmeyle sınırlı olmadığını, aynı zamanda bakışları ve genel davranışları da kapsadığını gösterir. İffet, bireyin cinsel ahlakını, onurunu ve namusunu koruması anlamına gelir. Bu ayetler, müminlerin kendi iffetlerini korumak için aktif çaba göstermeleri gerektiğini belirtir.
İffet ve Haya Korumanın Zorluğu
Nur Suresi'ndeki bu emirler ışığında kritik bir soru yöneltir: "Peki karma plajda gözünü nasıl koruyacaksın? Peki avretin sergilendiği bir havuzda iffetini nasıl muhafaza edeceksin?"
Cevap, kaynağın da açıkça belirttiği gibi, «İmkansız»dır. Bu durum, bireysel çabanın ötesinde, çevresel faktörlerin de ahlaki yaşam üzerindeki belirleyici etkisini gözler önüne serer.
Bir ortamda, görsel ve işitsel olarak sürekli haramla karşı karşıya kalındığında, kişinin gözünü sakınması veya kalbini haram düşüncelerden arındırması son derece güçleşir. Özellikle avret yerlerinin açıkça sergilendiği, mahremiyet sınırlarının çiğnendiği, müstehcenliğin normal haline geldiği yerlerde, kişinin kendi ahlaki değerlerini koruması neredeyse olanaksız hale gelir. Bu durum, İslam'ın neden haram ortamlardan uzak durmayı emrettiğini daha net açıklar. Bu, sadece bireyi günah işlemekten korumak değil, aynı zamanda onun iç huzurunu, takvasını ve Allah ile olan bağını muhafaza etmesini sağlamaktır.
Haya ve İffetin Toplumsal Önemi
Haya (utanma duygusu) ve iffet, İslam ahlakının temel direklerindendir. Haya, insanı çirkin ve kötü fiillerden alıkoyan, onu güzel ahlaka yönelten doğal bir duygudur. İffet ise özellikle cinsel konularda nefsi haramlardan koruma ve meşru sınırlar içinde kalma erdemidir. Toplumda haya ve iffetin zayıflaması, ahlaki değerlerin erozyonuna ve sonuç olarak toplumsal çöküşe yol açabilir. İslam, bu değerleri koruyarak bireyin ve toplumun esenliğini garanti altına almayı hedefler. Haram ortamlarda bulunmak, bu temel değerleri doğrudan hedef almakta ve zayıflatmaktadır.
Günümüz dünyasında, eğlence ve özgürlük adı altında sunulan birçok aktivite ve ortam, aslında haya ve iffet gibi kavramları arka plana atmaktadır. Müminlerin bu tür eğilimlere karşı bilinçli bir duruş sergilemeleri ve kendi değerlerini koruyacak yaşam alanları seçmeleri, hem kişisel imanları hem de gelecek nesillere aktarılacak ahlaki miras açısından büyük önem taşımaktadır.
Müslümanların modern dünyanın dayattığı normlar karşısında uyanık olmaları ve kendi inançlarının çizdiği sınırlar içinde kalmaları gerektiği çağrısını barındırır. Haram ortamlardan uzak durmak, sadece bir yasaktan kaçınma değil, aynı zamanda kişinin kendi kimliğini, değerlerini ve Allah'a olan bağlılığını aktif olarak koruma eylemidir. Bu, pasif bir geri çekilme değil, aksine ahlaki bir duruş ve imanla donanmış bir yaşam tercihidir.
Haya (utanma duygusu) ve iffet, İslam ahlakının temel direklerindendir. Haya, insanı çirkin ve kötü fiillerden alıkoyan, onu güzel ahlaka yönelten doğal bir duygudur. İffet ise özellikle cinsel konularda nefsi haramlardan koruma ve meşru sınırlar içinde kalma erdemidir. Toplumda haya ve iffetin zayıflaması, ahlaki değerlerin erozyonuna ve sonuç olarak toplumsal çöküşe yol açabilir. İslam, bu değerleri koruyarak bireyin ve toplumun esenliğini garanti altına almayı hedefler. Haram ortamlarda bulunmak, bu temel değerleri doğrudan hedef almakta ve zayıflatmaktadır.
Günümüz dünyasında, eğlence ve özgürlük adı altında sunulan birçok aktivite ve ortam, aslında haya ve iffet gibi kavramları arka plana atmaktadır. Müminlerin bu tür eğilimlere karşı bilinçli bir duruş sergilemeleri ve kendi değerlerini koruyacak yaşam alanları seçmeleri, hem kişisel imanları hem de gelecek nesillere aktarılacak ahlaki miras açısından büyük önem taşımaktadır.
Müslümanların modern dünyanın dayattığı normlar karşısında uyanık olmaları ve kendi inançlarının çizdiği sınırlar içinde kalmaları gerektiği çağrısını barındırır. Haram ortamlardan uzak durmak, sadece bir yasaktan kaçınma değil, aynı zamanda kişinin kendi kimliğini, değerlerini ve Allah'a olan bağlılığını aktif olarak koruma eylemidir. Bu, pasif bir geri çekilme değil, aksine ahlaki bir duruş ve imanla donanmış bir yaşam tercihidir.
Yorumlar
Yorum Gönder