Münafıkların Cenaze Namazı Kılınır mı ?

Münafıkların Cenaze Namazı Kılınır mı ?

Bismillahirrahmanirrahim

"Ölenlerin hiçbirinin başında namaz kılmayın, kabrinin başında da durmayın. Çünkü onlar Allah'ı ve Resulünü inkâr ettiler ve isyankar bir şekilde öldüler." Tevbe, 84. Ayet

Bu ayet, İslam toplumu içinde münafıklığı bilinen ve inkâr üzere ölen kimselere karşı mesafeli durulması gerektiğini belirtir. Hz. Peygamber, (sav) önde gelen münafıklardan Abdullah b. Übey b. Selül öldüğünde bu hüküm gereği (veya daha sonraki benzer durumlar için) tavır almış, münafıkların dış görünüşlerine aldanılmaması ve onların tutumlarının toplumda meşrulaştırılmaması amaçlanmıştı. 
Müslümanların ölen din kardeşlerine karşı ifa etmeleri gereken dinî vecîbelerin başında cenaze namazı kılınması ve bunun için gerekli hazırlıkların yapılması gelmektedir. Âyette bu hususa işaret edildikten sonra yer alan, “kabrinin başında da durma” ifadesini Hz. Peygamber’in cenazenin defninden sonraki tatbikatına göre açıklamak uygun olur. Resûl-i Ekrem bir Müslümanın cenazesi defnedildikten sonra kabri başında bir süre durur ve etrafındakilere şöyle derdi: “Kardeşiniz için Allah’tan mağfiret dileyiniz ve sorulanlara şaşırmadan cevap verebilmesi için dua ediniz; zira şu anda o sorguya çekilmektedir” (Ebû Dâvûd, “Cenâiz”, 69; krş. Tirmizî, “Cenâiz”, 70).

Ölenin Münafıklığı Konusunda Kesin Delil Yoksa

Dış görünüşüyle Müslüman olduğunu söyleyen (ancak kalben inanmayan) kimselerin cenaze namazı, münafık olduğu kesin olarak bilinmiyorsa kılınır. İslam hukukunda esas olan görünen durumdur (zahirdir). Kelime-i şehadet getirip Müslüman olduğunu beyan eden bir kişinin iç dünyası bilinemeyeceği için, vefat ettiğinde cenazesi yıkanır, namazı kılınır ve Müslüman mezarlığına defnedilir. Tevbe Suresi 84. ayette, münafık olduğu Allah tarafından bildirilen kimselerin namazının kılınmaması emredilmiştir. Hz. Peygamber de vahiyle kimliği bilinen bazı münafıkların namazını kılmamıştır. Kesin bir delil olmaksızın, kişilerin davranışlarına bakarak "münafık" veya "kâfir" hükmü verilmeyeceğinden, bu tür zanlarla bir kişinin cenaze namazından imtina etmek ve kılmamak caiz değildir. Öte yandan, gerçekte münafık olan birinin cenaze namazını münafık olduğunu bilmeden kıldığımızda, biz kıldığımız namazın sevabını alırız. Onun ruhu ise, gerçekte münafık olduğu cihetle bundan istifade edemez.

Abdullah bin Übey bin Selül'ün Cenaze Namazı Kılınmadı mı ? 

Abdullah bin Übey bin Selül'ün cenaze namazı kılındı. Hatta üzerinde Peygamber sav'in gömleği olduğu halde... Şimdi o güne dönelim ve olayı bir kez daha hatırlatalım
Abdullah bin Übeyy, münâfıkların reisi iken, oğlu Abdullah son derece samimi ve müttaki bir Müslümandı. Bu, "Ölüden, diriyi, diriden ölüyü çıkaran" Cenâb-ı Hakkın kudret ve hikmetinin bir tecellisi idi. Baba münafıkların reisi, oğul mücahid bir Müslüman.
Babası vefât ettikten sonra, oğlu Abdullah babasının vasiyeti üzerine Hz. Resûlullahın huzuruna çıkarak, "Yâ Resûlallah! Gömleğini bana versen de, babamı onunla kefenlesem" dedi. Sonra da, "Yâ Resûlallah! Onun namazını kılıp istiğfarda bulunsanız" ( Müsned, 2:18. ) diye ricada bulundu.
Gariptir ki, hayatı boyunca İslâmiyet aleyhinde plânların tasavvuru ve tahakkuku ile meşgul olan bu adamın kefenlenmesi için Resûl-i Ekrem Efendimiz sırtından gömleğini çıkarıp Hz. Abdullah'a verdi ve "Cenaze hazırlanınca bana haber veriniz, namazını kılayım"( A.g.e., 2:18; Buharî, 2:76; Tirmizî, 5:280. ) buyurdu.
Cenaze hazırlanmıştı. Peygamber Efendimiz namazı kılmaya kalkarken Hz. Ömer, arkasından ridasına yapıştı, "Yâ Resûlallah! Allah sizi münâfıklar üzerine namaz kılmaktan nehyetmedi mi?"( Müsned, 2:18; Müslim, 4:1865. ) dedi.
Peygamber Efendimiz gülümseyerek şöyle dedi:
"Ben, istiğfar etmek veya etmemekte serbest bırakılmışım. Ben de tercihimi yaptım. Allah Taâlâ, 'Onlar adına ister af dile, ister dileme. Onlar için yetmiş kere mağfiret dilesen yine Allah onları bağışlayacak değildir...' (Tevbe Sûresi, 80) buyurmuştur."
Daha sonra Resûlallah (a.s.m.), Abdullah bin Übeyy'in cenaze namazını kıldı ve kabri başına kadar da gitti.( Sîre, 4:197; Müsned, 1:16; Tirmizî, 5:279. )
Aradan çok zaman geçmeden Peygamberimiz (s.a.v.)e münâfık ölüleri hakkında Cenâb-ı Hak tarafından şu kesin emir verildi:
"Onlardan ölen hiçbir kimsenin asla namazını kılma ve kabrinin başında durma. Onlar Allah'ı ve Resûlünü inkâr etmişler ve Allah'a itaatten çıkmış olarak ölüp gitmişlerdir."( . Tevbe Sûresi, 84. )
Bundan sonra Peygamber Efendimiz, hiç bir münâfığın cenaze namazını kılmadı. Kabrinin başında da durmadı.( Sîre, 4:197; Müsned, 1:16. )